Ashtarxoniylar sulolasining so‘nggi davrida Buxoro xonligida siyosiy beqarorlik kuchayib, markaziy hokimiyat zaiflashgan edi. Ana shunday murakkab tarixiy sharoitda Mang‘it urug‘idan chiqqan Muhammad Rahimbiy Buxoro siyosiy hayotida yetakchi shaxs sifatida maydonga chiqdi.

Mang‘itlar - mo‘g‘ul kelib chiqishiga ega bo‘lgan, keyinchalik turkiylashgan va o‘zbeklarning yirik urug‘laridan biriga aylangan qabila. 1920-yilgacha Buxoro taxtini boshqarib, Markaziy Osiyo tarixida muhim iz qoldirdi.

Tarixiy manbalarda yozilishicha, Muhammad Rahimbiy Muhammad Hakimbiy otaliqning o‘g‘li bo‘lgan. Muhammad Hakimbiy Abulfayzxon davrida katta siyosiy ta’sirga ega amaldorlardan biri sifatida tilga olinadi. Aynan shu oilaning davlat boshqaruvidagi mavqei keyinchalik Mang‘itlar sulolasi hokimiyatga kelishiga zamin yaratdi.

1740-yilda Eron hukmdori Nodirshohning Movarounnahrga yurishi Buxoro xonligi siyosiy hayotida keskin burilish yasadi. Ayrim manbalarda Muhammad Rahimbiy Nodirshoh bilan bog‘liq siyosiy jarayonlarda faol ishtirok etgani, bu esa uning nufuzini oshirgani qayd etiladi.

1747-yilda Abulfayzxon o‘ldirilganidan so‘ng Buxoroda real hokimiyat Muhammad Rahimbiy qo‘liga o‘tdi. Dastlab u Ashtarxoniylardan bo‘lgan yosh xonlar nomidan davlatni boshqargan. Manbalarda Abdulmo‘minxon, Ubaydullaxon va Abulg‘ozixon kabi hukmdorlar nomigagina taxtda bo‘lgani, amalda esa siyosiy qarorlar Muhammad Rahimbiy ta’sirida qabul qilingani yoziladi.

1756-yilda Muhammad Rahimbiy rasman Buxoro taxtiga chiqib, xon unvonini oladi. Shu sababli u tarixda Mang‘itlar sulolasining asoschisi sifatida e’tirof etiladi. Biroq ayrim tadqiqotchilar Mang‘itlar hokimiyatining to‘liq sulolaviy shakllanishini keyingi davr - Shohmurod hukmronligi bilan bog‘laydi.

Muhammad Rahimbiyning asosiy maqsadi zaiflashgan markaziy hokimiyatni qayta tiklash edi. Manbalarda uning Samarqand, Urgut, Jizzax, O‘ratepa, Hisor, Ko‘lob va Zarafshon vodiysidagi ayrim hududlarda Buxoro ta’sirini kuchaytirishga harakat qilgani qayd etiladi. Bu harakatlar ichki tarqoqlikni kamaytirish va davlat boshqaruvini markazlashtirishga qaratilgan edi.

Muhammad Rahimbiy haqidagi eng muhim tarixiy jihatlardan biri shundaki, u Chingizxon avlodidan emas edi. Buxoroda undan oldingi hukmdorlar asosan chingiziy nasab orqali siyosiy legitimlikka ega bo‘lgan. Mang‘itlar esa hokimiyatni harbiy-siyosiy kuch, davlat boshqaruvidagi ta’sir va diniy-siyosiy mavqe orqali mustahkamlashga intildi.

Muhammad Rahimbiy 1758-yilda vafot etgan. Uning hukmronligi uzoq davom etmagan bo‘lsa-da, aynan u Buxoroda yangi siyosiy davr - Mang‘itlar davriga yo‘l ochgan hukmdor sifatida tarixda qoldi. Keyinchalik bu sulola Buxoroda qariyb ikki asr davomida hukmronlik qildi.